พระองค์ภาแสงพระเมตตาเหนือขุนเขาไล่โว่ : น้อมเสด็จสู่สวรรคาลัย

พระองค์ภา

แสงพระเมตตาเหนือขุนเขาไล่โว่ : น้อมเสด็จสู่สวรรคาลัย

ครั้งแรกที่พระองค์เสด็จไล่โว่แดนอ้างว้าง

หมู่บ้านกลางผืนป่าอันกว้างใหญ่

มีเพียงลำธารภูผาและพงไพร

ได้ต้อนรับแสงอุ่นไอพระเมตตา

เด็กชายขอบเคยก้าวเดินอย่างหวาดหวั่น

มองความฝันเลือนรางกลางภูผา

หลายชีวิตขาดโอกาสพัฒนา

รอเวลาวันพรุ่งนี้ที่ไม่แน่นอน

เมื่อพระองค์ทอดพระเนตรเห็นความทุกข์

ทรงแบ่งสุขแบ่งความหวังคราครั้งก่อน

แสงแห่งความหวังเริ่มส่องทางทุกขั้นตอน

ปลุกชีวิตในดงดอนให้อดทนและก้าวไกล

จากวันนั้นโรงเรียนเล็กเริ่มมีฝัน

เด็กทุกคนได้สร้างวันอันสดใส

ชาวบ้านมีโอกาสพัฒนาทั่วพงไพร

รอยยิ้มได้ผลิบานทั่วบ้านดอย

พระเมตตาดุจสายฝนหลั่งจากฟ้า

เลี้ยงชีวาเลี้ยงหัวใจไม่ท้อถอย

เปลี่ยนขาดแคลนเป็นความหวังอย่างรอคอย

จนร่องรอยแห่งความสุขปรากฏจริง

วันนี้มีข่าวแห่งความเศร้ามาถึงถิ่น

น้ำตารินป่าเขาทั่วทุกสิ่ง

ทั้งครูเด็กทั้งชาวบ้านร้าวรานยิ่ง

ไม่อยากเชื่อความจริงที่แจ้งมา

แม้พระองค์เสด็จสวรรคาลัย

พระกรุณายังส่องใสดุจแสงฟ้า

ยังสถิตในรอยยิ้มและศรัทธา

ของประชาชาวไล่โว่ตราบนิรันดร์

เด็กชายขอบเคยไร้ซึ่งความหวัง

จะยืนหยัดสร้างพลังแห่งความฝัน

ตอบแทนพระเมตตาเอกอนันต์

ตั้งใจมั่นทำความดีทุกวารวัน

จากขุนเขาไกลห่างกลางพงพี

รวมฤดีส่งพระองค์สู่สวรรค์

ถวายอาลัยด้วยดวงใจร่ำจาบัลย์

ชั่วกัปกัลป์สำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ